Dinsdag heb ik gekeken naar het onderwerp: 'Je lichaam begrijpen'.
Ikzelf vond het heel interessant om te horen van een huisarts dat er zoveel speelt in onze systemen die bij een ieder van ons weer andere klachten geeft.
En wat ik ontzettend te prijzen vind is dat er een huisarts (Jojanneke Kant) zich er goed in heeft verdiept, zodat ze helder en duidelijk kon verklaren wat er allemaal mis gaat wanneer je na het covid virus zolang en zoveel klachten kan houden.
Bedankt Jojanneke.
Wie heeft er nog meer geluisterd? Het is heel fijn dat het in stukjes opnieuw bekeken kan worden.
Het staat nu op You Tube:
Je bent nog niet ingelogd. Log in om te kunnen reageren.
Ik heb ook gekeken. Hoewel eigenlijk alles wat ze vertelde wel al bekend was voor me was ik, met als jij MarB, blij dat eindelijk een huisarts zich er ook in had verdiept en ons serieus neemt. Ik heb op het evaluatieformulier ook gevraagd of deze presentatie met de huisartsen gedeeld kan worden, zodat ze de info via een collega krijgen. Want als je als patiënt er iets over probeert te vertellen, ervaren ze het als overrulen en zijn ze daar niet blij mee.
Verder vond ik het wel confronterend om maar weer eens te horen dat je spieren door inspanning beschadigd raken en datze dan ook echt kapot zijn. Ik was altijd heel sterk. Ook al ben ik klein van stuk, ik had wel spieren, ook doordat ik een lichamelijk zwaar vak had. En het is dan ook 1 van mijn grootste frustraties dat er van die spieren niets meer over is, en dat dat ook niet meer bij te trainen is. Ik heb 1 jaar de boel onderhouden dmv het herstel zorgtraject met fysio. Dat hield in hele lichte oefeningen, alleen maar een paar minuten, en dat was alles wat ik kon, maar het gaf me het idee dat het dan in ieder geval niet verder achteruit ging. Daarna heb ik dat, door meerdere blessures, niet regelmatig vol kunnen houden. Resultaat, steeds verder achteruit. Vervolg.
Er is niets meer van me over. Geen spieren, geen kracht, waardeloze lezen.
Ik was begonnen met steentje voor steentje mijn tuintje te betegelen, dat had ik al verteld hè. En ik dacht laatst nog: het schiet al een beetje op, het gaat sneller dan ik dacht. Tot ik op een goede dag ook weer wat hele lichte oefeningen deed, ik wilde dat toch weer voorzichtig oppakken, dezelfde oefeningen als voorheen. Maar dat kan nu dus blijkbaar ook al niet meer, want nu zit ik met een zere pols, pijn aan mijn pezen en syndroom van Tietze. Dus overal pijn en weer veroordeeld tot rust.
Ik ben bang dat dit nooit meer gaat verbeteren. Maar ben wel blij dat een huisarts het erkent.