Laatste update:
Aangemaakt op: 19 november 2022 Laatste bericht: 1 dag geleden
Rya

Hpfff. Weet je wat, laten we dit gesprek beschouwen als een nieuwe uitlaatklep. Even lekker klagen over hoe klaar we wel niet zijn met die klote Corona, om ons hopelijk daarna weer wat beter te voelen. Aangezien ik toch ook al geen energie heb voor een uitlaatklep,  zoals voorheen. Misschien helpt dit ook. Wat doen jullie eigenlijk met frustratie? Ik kan het in ieder geval niet kwijt, want ik ben te moe of vanwege alle lichamelijke kwalen gerelateerd aan Long Covid.

Medio maart 2022 Corona gekregen, 24 lentes jong en waar sta ik nu? Nog steeds opbouwende met huishoudelijke taken. Ik kan ze inmiddels wel, maar het is plannen, plannen en nog eens plannen. Dat terwijl ik de weekboodschappen nog niet eens volledig zelfstandig kan! Koken doe ik dan ook nog niet eens volledig zelfstandig of ik moet het weer eens over de dag verspreiden. Het is gewoon zó vermoeiend allemaal. Ik kon ein-de-lijk 20 minuten wandelen, 2x daags. Heb 2 wat meer 'stressvolle' weken (Door Long Covid ervaar ik het als meer stressvol, terwijl als ik gezond was geweest, dit een bijzaak was) wegens bepaalde omstandigheden en ik ben weer terug bij 10 á 15 minuten wandelen, met moeite. De vermoeidheid is wel een beetje verminderd, maar de pijn in waar het ook maar mag zijn, komt er voor in de plaats. Gewoon om verdrietig van te worden. En de stijgende lijn is er wel, maar zo gestaag en zo fluctuerend!

Hoop doet leven en daarom moeten we geen hoop verliezen natuurlijk. Maar soms, mag er toch wel eens even goed geklaagd worden of niet ;).

Mocht je ook even aan de praatstoel willen zitten, barst los zou ik zeggen.

Je bent nog niet ingelogd. Log in om te kunnen reageren.

Famke96 1 week geleden

Hoi Rya,

Wat je schrijft is voor mij erg herkenbaar. Ik ben 26 en voel me vaak net bejaard. Ik vind het ook lastig om een goede plek te vinden voor mijn frustraties. Mijn omgeving belast ik in mijn ogen al genoeg. Normaal gesproken zou ik harde muziek gaan luisteren of gaan bewegen, maar dat lukt helaas niet. 
Als ik terugkijk (begin juni corona), heb ik echt wel stappen gemaakt, maar ook zo vaak weer terugvalmomenten waarop ik ineens weer veel minder tot niks kan.... Ben er ook goed klaar mee inmiddels.

Rya 1 week geleden

Hoi Famke,

Precies dat dus. Ik zou anders ook veel (harde) muziek gaan luisteren en sporten, wat nu niet mogelijk is. Ik probeer wel vaker muziek te luisteren, om het op te bouwen, maar dat is nu net sport.. haha.

En dat praten met je omgeving, ben ik inmiddels wel een beetje zat. Alles is gezegd, wat valt er nog meer te zeggen na een half jaar.. 

In ieder geval, ik zie dat je jezelf famke hebt genoemd. Leuk, kom je uit Friesland? Ik wel😜. Zou toevallig zijn!

Ik wil jou in ieder geval beterschap wensen en houd de moed erin!💪🏼

Famke96 1 week geleden

Ik kom oorspronkelijk idd uit Friesland, maar woon er nu niet, hopelijk op termijn wel weer :) 

Herken wat je zegt, wat valt er nog te zeggen. En tegelijkertijd voel je de frustratie in jezelf opbouwen en heb je ook het gevoel dat het ergens heen moet. Vind het maar lastig wat ik er mee kan, behalve het toch maar te benoemen soms. Als het allemaal vanbinnen opbouwt, krijg ik ook weer meer klachten. 

Voor jou hetzelfde gewenst! 

Theresa 6 dagen geleden

Hoi Rya,

Ja, herkenbaar. Soms echt ff is het gewoon veel, heel veel alles.

Ik wil ook ff klagen. Waar ik op dit moment horendol van wordt is de zorgverlening en zorgverzekeraar. In een jaar tijd 5 verschillende zorgverleners: bedrijfsarts, psycholoog, revalidatie arts, ergotherapeut, huisarts. Niemand die regie neemt over je zorgtraject. Huisarts/revalidatie arts zeggen: we vinden niks over of/hoeveel je kan werken, bespreek maar met de bedrijfsarts. Bedrijfsarts vindt dat welke zorg het beste is, dat moet je met je huisarts uitzoeken. Alsof werk en zorg combinatie niks met elkaar te maken heeft.

Steeds zelf zorgverleners zoeken, wachten tot je op intake kunt. 

En dan het deel waar ik echt emotioneel over word is de zorgverzekeraar. Als er ook maar 1 ding ontbreekt op een nota, dan krijg ik alleen maar te horen dat het niet vergoed wordt. Geen informatie waar het aan ligt - dus daar moet je zelf maar weer contact over op nemen. Ik heb al 5x gebeld met ze over 3 nota's, en dan nog staan er honderden euro's open waar ik zelf achteraan moet gaan.

In een jaar dat ik cognitief en emotioneel belast ben en veel moeite heb met overzicht houden, niet kunnen werken, energielekken vermijden, dan moet je toch al dit zelf doen.

Voor mij is 1x de zorgverzekeraar bellen al een halve dag aan energie.

Ik weet nog steeds niet of ik beter ga worden, ik heb te accepteren dat deze ziekte me overkomt. Maar dat partijen die je zouden moeten helpen zo je energie vreten, dat is voor mij echt zo een grote teleurstelling.

Nou, bedankt dat ik even mijn ei kwijt mocht. Ik ben dankbaar voor de dingen die me inmiddels wel lukken, en voor de openheid op dit forum dat we onze weg hier doorheen met elkaar mogen delen.

Rya 5 dagen geleden

Hoi Theresa,


Fijn dat je even je ei kwijt kon! 

Dat is precies wat ik ook ervaar. Alles rondom de zorgverleners zelf is al een klus ansich... En het lijkt alsof jij diegene bent die de kar moet trekken. Ik had dit gevoel direct vanaf het begin al. Maar wat doe je er aan. Ook als je meer hulp zou willen. En het vreet energie! Alleen al de belletjes inderdaad, zoals jij aangeeft. En je wordt zo snel van het kastje naar de muur gestuurd.. We moeten het beste er maar van maken. Dan is het toch even fijn hier erkenning te vinden.

Vervelend dat je zoveel gedoe hebt rondom de zorgverzekeraar. Ik hoop dat je er wat uitkomt.



Zwarte Ibis 2 dagen geleden

Hi Rya,

Je mag echt wel eens oprecht verdrietig zijn. Mijn poh-ggz beschreef het eens als 'rouw'. Het is een soort afscheid nemen van je 'oude-ik'. En dat doet ook heel veel pijn (ik vond het zeer treffend omschrijven). Ik herken je ook in het idee dat je zelf alles op poten moet zetten om tot een traject te komen... er bestaat nog niet iets als een 'casemanager' die de spil van dit alles zou zijn. Ik heb inmiddels 5 behandelaren en ze hebben allemaal het beste met me voor, maar ze werken niet samen natuurlijk. Waardoor ik soms twijfel wie nu het 'voortouw' neemt en welke soort behandeling nu de voorkeur krijgt. 

Rya 1 dag geleden

Hoi Ibis,

Ja, 5 behandelaren.. Ik lees het vaker hier op het platform. Ik ben er niet eens aan begonnen, want ik weet dat het mij te veel energie gaat kosten. Alhoewel, inmiddels heb ik er ook 4 in totaal gehad (longarts, revalidatiearts, ercho en ft), waarvan ik er bij 2 nog steeds loop. We zullen zelf het voortouw moeten nemen denk ik. Anders duurt het alleen maar langer naar mijn idee.


Nu je hier bent… Maak jij het mee mogelijk?

Doe mee en doneer eenvoudig via Tikkie zodat we jou en anderen met langdurige coronaklachten op weg kunnen helpen.

Gezichten achter Long Covid