Laatste update:
Aangemaakt op: 25 juli 2022 Laatste bericht: 5 dagen geleden
Sami

Dag allemaal,

Kennen jullie misschien verhalen van mensen die meer dan een jaar post-covidklachten hadden, die volledig zijn hersteld en hun bezigheden weer volledig hebben opgepakt? Ik zit me af te vragen of dat wel mogelijk is.

In de verhalen die ik tot nu toe heb gezien, zie ik steeds dat rust inbouwen belangrijk blijft om een (zware) terugval te voorkomen.

Voor ik in mei 2021 besmet raakte, werkte ik en volgde ik een deeltijdstudie waarvan ik heel veel energie kreeg. Nu zit ik te dubben of het wel slim is om die studie na de zomervakantie weer op te pakken. Wil dat heel graag, maar ergens voelt het als vragen om problemen.

Sinds maart/april gaat het steeds beter met me, doordat ik meer grip heb gekregen op het voorkomen van overprikkeling en overbelasting. Mijn lichaam blijft niet meer in die stressreactie hangen van te hoge ademhaling, draaierigheid, hartkloppingen etc. Doe ik nu te veel, dan herstel ik er sneller van (paar uur in plaats van dagenlang klachten).

Voor mij werkt het nu om twee dagen actief te zijn en dan een dag wat rustiger aan te doen. Ik ben wel selectiever geworden in waar ik mijn energie in steek. Maar ja, is dat genoeg om weer allerlei activiteiten aan te gaan die voor druk(te) zorgen?

Terwijl ik dit schrijf denk ik het antwoord al te weten. Maar ik wil ontzettend graag verder met die studie. Hoop op verhalen die een beeld geven van wat wel of niet kan …

Bedankt, Sami

Je bent nog niet ingelogd. Log in om te kunnen reageren.

Mylene 6 dagen geleden

Hi Sami,

Heel herkenbaar wat je schrijft, het is moeilijk om te weten wanneer je weer dingen kunt ondernemen in je leven. Zelf ben ik ondertussen best goed hersteld (covid gehad eind maart 2021 en half april 2022) en werk ik weer fulltime en voel ik me ook goed genoeg om sociale activiteiten te ondernemen naast werk, maar ik ben inderdaad een stuk selectiever geworden en pas nog goed op. Met vlagen heb ik dan ook nog wat klachten waar ik vaak na een paar uur of een nachtje goed slapen weer van herstel. Zelf ben ik wel bezig met het zetten van weer wat grotere stappen in mijn leven, dat is wel erg spannend maar van de andere kant heb ik toch wel weer wat vertrouwen in mijn lichaam opgebouwd en daarnaast weet ik dat ik erg goed naar mijn lichaam kan luisteren en dus op de rem kan gaan staan wanneer het nodig is. Maar tegelijkertijd wil ik wel graag weer kunnen 'leven' zonder continu te angstig/voorzichtig te zijn ivm een terugval. Ik denk dat long-covid mijn prioriteiten in het leven heeft veranderd en ik daardoor beter in staat ben keuzes te maken waar ik mijn energie en tijd aan besteed, dus als dat voor jou studie is dan is dat OK. Misschien kan je dan andere dingen in je leven wat op een lager pitje zetten, of in gesprek gaan met de opleiding over wat er mogelijk is qua aangepast programma voor jou. 

Hopelijk helpt dit,

Mylène 

Lind@ 6 dagen geleden

Hoi Sami,

 een paar weken sprak ik via via met iemand die in de eerste golf ziek is geworden. Ik vond haar verhaal zowel enorm confronterend, maar ook heel realistisch.

Haar verhaal in het kort: ze werd ziek in de eerste golf, na een half jaar ging ze eigenlijk alleen maar achteruit Ipv dat het beter werd. Toen heeft ze een revalidatie traject gedaan, vooral met fysio. Dus ook wat jij aangeeft: je grenzen leren kennen, rust inbouwen etc. Toen ging het heel langzaam weer de goede kant op. Inmiddels werkt ze 4x9  (met op woensdag een vrije dag als eilandje van rust in de week) en kan ze eigenlijk bijna alles weer (dat vond ik dus heel hoopgevend), maar tegelijkertijd is het nog niet zoals voor de besmetting (jammer hè?). Dus drukke dagen op werk betekent dat ze s avonds niet ook nog naar een verjaardag kan bijv, terwijl dat eerst nooit zo’n punt was. Wat ik wel heel fijn vond om te horen is dat ze zei dat ze nog steeds langzaam vooruit gaat. Dus dat het nu al weer beter gaat dan aan t begin van dit jaar.

 —> hopelijk heb je hier iets aan!
 

als ik voor mezelf spreek: het is zoooooooo belangrijk voor me om dingen te doen die ik leuk vind, omdat die maken dat ik me weer mezelf voel en ook beter de terugvallen kan incasseren. En als ik dan zowel je enthousiasme als je twijfel hoor over je studie, dan denk ik alleen maar: go for it!!! —> maar dan wel met beleid. Dus welke dempende maatregelen kan je inbouwen zodat je beter mee kan bewegen met de energie die je hebt? Is het mogelijk om t tempo van je studie aan te passen?  Kan je het zo inregelen dat je na twee dagen je rustige dag houdt?  zijn er nog meer hulpbronnen die je kan inschakelen waardoor je meer energie over houdt (bijv is er iemand die de eerste maanden 1x per week voor je kan koken zodat je daar niet over na hoeft te denken, of iets anders wat voor jou werkt). 
 

hoor graag wat je gaat besluiten en hoe je t aanpakt de komende maanden! 

Sami 5 dagen geleden

Dag Mylène en Linda,

Dank voor jullie reacties, ze helpen me zeker om uit de gedachtencirkel te komen waarin ik telkens vastloop. Het zit hem denk ik in het willen hebben van zekerheid alvorens te beslissen. Ik probeerde een keuze te maken zonder toekomstige onzekerheden. Maar dat is met deze toestand gewoon onmogelijk. Dus is het zinvoller om uit te gaan van de zekerheden die er wel zijn:

  • Studie kost energie maar geeft ook energie.
  • Energie is beperkt.
  • Door slim te organiseren en goed op te letten; rustmomenten in te bouwen en tijdig bij te sturen kan ik het energieniveau beïnvloeden.

En ik realiseer me nu dat het euvel bij mij in dat laatste zit. Daarin zit tegelijkertijd een onzekerheid … Mylène geeft aan dat ze het vertrouwen in het lichaam terug heeft en dat ze van zichzelf weet dat ze de grenzen goed kan bewaken. En eigenlijk vertrouw ik mezelf daar niet helemaal in: kan ik straks inderdaad voldoende rust organiseren en bij mezelf afdwingen, zodat mijn energieniveau en lichaam op peil blijven? Wel een projectje dit, haha. 😇

@Mylène: klinkt goed hoe je ervoor staat. Is de invulling van je werk dan ook als voorheen? Ik maak mijn uren namelijk, maar ik werk echt nog heel anders. Aanzienlijk minder proactief en veel selectiever met wat prioriteit krijgt.

@Linda: mooi om te zien (bij je andere onderwerp) dat je ook weer onbezorgder kunt genieten. Ik herken dat gevoel. Vrijheid die maakt dat je weer vooruit kunt gaan kijken, waardoor weer meer ruimte ontstaat. Zo fijn!

Groet, Sami

Nu je hier bent… Maak jij het mee mogelijk?

Doe mee en doneer eenvoudig via Tikkie zodat we jou en anderen met langdurige coronaklachten op weg kunnen helpen.

Gezichten achter Long Covid