Wat een onwerkelijke wereld, ik heb maanden geleden naar het schijnt covid gehad. Wat ik nu mee maak en de afgelopen 2 maanden heb moeten doorstaan is onwerkelijk. Ik snap nog veel niet.....er zijn nog onderzoeken gaande. Eerst nog wat meer herstellen uitslagen bloed, longfoto, enz afwachten. Ik snap nog veel niet, alle vaccinaties gehad. Vijf dagen in het ziekenhuis gelegen. Hier lees ik herkenning maar toch....Ik krijg nu psychische ondersteuning. Ik ben moe, doe mijn best ik wil weer beter zijn, maar besef me steeds meer dat mijn leven anders zal gaan worden.
Je bent nog niet ingelogd. Log in om te kunnen reageren.
Heel logisch en herkenbaar hoor Marja, dat je je best wilt doen om beter te worden. Maar dan ben je aan het vechten tegen een vijand die tot nu toe nog niet te verslaan is. En dat kost heel veel energie. Beter kun je proberen die energie zoveel mogelijk in balans te houden dmv pacing: binnen je grenzen kleine activiteiten en daarna steeds weer rust. En cognitief en fysiek afwisselen. Zo zorg je voor balans en dat helpt weer om nog wat levenskwaliteit te hebben. Maar het is moeilijk hoor en je zult met vallen en opstaan ontdekken waar jouw grenzen liggen, want over het algemeen: als je denkt aan je grens te zitten, ben je er meestal al voorbij. De klap komt meestal pas achteraf. Ik hoop dat je je modus hierin kunt ontdekken en wens je veel sterkte.
Dank je voor je reactie en je advies.
Ach Marja, ik kan me voorstellen dat je het niet begrijpt. Ook omdat er nu 6 jaar na de eerste pandemie de gevolgen toch wat meer onder de mat wordt geveegd wat voor ons Post Covid patienten het er niet makkelijker op maakt. De meeste reguliere artsen weten er nog te weinig van. Ook omdat er op medisch gebied alleen maar aan symptoom bestrijding wordt gedaan. Of medicatie wordt gegeven tegen depressie. Maar het is geen depressie, maar je wordt er wel depressief van als je niet wordt gehoord.
Hier op dit forum wordt er tenminste uitgebreid over gesproken, in geschreven vorm dan. Maar er zijn ook praatgroepen als je dat fijner vind. Kijk even verder rond op dit forum, er is veel info op allerlei gebieden.
Ik hoop dat er iets uit je bloedonderzoek komt. Bij mij was alles goed, alsof ik de gezondste persoon was. Jammergenoeg kan er in je bloed niet geconstateerd worden of je post covid hebt. Dat maakt het zo ongrijpbaar, en je moet het zelf maar uit zien te vinden.
Ik ging op een gegeven moment aan mezelf twijfelen. Was ik er niet teveel mee bezig? Zodat ik de symptomen zelf in stand hield? Dus ging ik meer doen, en dat gaf me keer op keer een crasch, mijn lichaam en geest blokkeerde. Toen wist ik genoeg. Pacing is dus heel belangrijk.
Dank je voor je advies.