Margriet (51) heeft ruim drie jaar post-covid. In de afgelopen jaren is ze geconfronteerd met beperkingen voortkomend uit de ziekte, heeft ze dromen losgelaten en activiteiten (werk, sport, sociale contacten) moeten staken of aanzienlijk moeten reduceren. Ze is dankbaar dat ze, weloverwogen, toch nog wat activiteiten kan ondernemen en naar haar ouders kan. Ze is positief van geest en houdt de humor (soms wat zwart) erin. Maar het is een proces van verlies, rouw en een zoektocht in acceptatie, loslaten en omarmen.
Zij gaat je meenemen in haar reflecties, overdenkingen en belevenissen. Dit gaat gepaard met feiten, emotie en een vleugje humor om het leven prettig (vol) te houden.
